امروز مراسم استاد بزرگی بود که با رفتنش میشه به جرات گفت موسیقی سنتی ایران یتیم شد یعی میشه گفت همه ما یتیم شدیدم و بابا مشکاتیان رو از دست دادیم .....

در مراسم امروز که واقعا در شان چنین استادی بزرگی که موسیقی به این استاد مدیون نبود اتفاقاته جالبی افتاد خیلی جالب اول عباس سجادی مراسم رو شروع کرد و از استادان حسین علیزاده و محمدرضا درویشی . داریوش پیرنیاکان و همایون شجریان در خواست کرد که درباره استاد صحبت یا درد و دلی کنن خوب طبق معمول هر کس درد و دلی کرد ولی میشه گفت محمدرضا درویشی دلی پر از خون داشت و واقعا بغضش ترکید و تا تونست گلگی کرد از بی حرمتی های مسئولان موسیقی که هنر و موسیقی این مرز و بوم رو به تیغ کشیدن وسعی در از بین بردن اون دارن و این که هنرمندانی همچون پرویز مشکاتیان در شهرستان ها مثل حاج قربان و.... هستن که در بدترین شرایط میمیرن و کسی نیست جز خانواده اونها که براشون ناله و در غم اونها در سر مزارشون سازی بزنن.....

و واقعا می تونم محمدرضا درویشی مثلیک هنرمند واقعی مثل یک استاد بزرگ صحبت کرد

در قست دیگه هم همایون شجریان قاصدک رو خوند که واقعا داغ دل ما رو تازه کرد

و یکی از بهترین قسمت های برنامه که خیلی خیلی به دل همه ما نشست قسمتی بود آقای ایمانی معوان هنری وزیر ارشاد اومد و صحبتی کنه که البته اگر بودید بیشتر به جزیات ماجرا پی میبردید که مردم و هنرمندانم نذاشتن ایشون صحبت کنن و با دست زدن و هووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو کردن از ایشون پذیرایی ویژه ای انجام شد .......

و در آ]رم آئین مشکاتیان اومد و گفت : (( پرویز مشکاتیان هم رفت فقط تورو خدا خواهش میکنم بذارید بابا رو بدون هیچ دردسری ازاینجا خارج کنیم  ))

که واقعا همین اتفاق هم افتاد و استاد خیلی خیلی از سالن خارج شدن و به نیشابور بردشدن ......

و یکی دیگه از اتفاقاتی که افتاد و من در عجب هستم که شهردار نیشابور گفته استاد مشکاتیان رو به زادگاهش بیارید و در کنار قبر عطار نیشابوری خاک کنید که واقعا از یه مسئول دولتی این کارا اصلا امکان پذیر نیست

باز جای خوشحالی داره که ایشون استاد رو میشناختن چون میدونید خودتون بیشتر مسئولان دولتی ما اصلا نمیدونن موسیقی رو با س مینویسن یا با ص یا با ث !!!!!!

ولی من همین جا از این آًای شهردار به عنوان یک دانشجو موسیقی تشکر میکنم ......

ولی شاید امروز نارحت باشیم از این که پرویز مشکاتیان رفت ولی چندین شال دیگه میفهمیم که چه نابغه ای رو از دست دادیم و موسیقی ما همین طوریش در حال حاضر وضع بدی داره و با رفتن امسال چنین استادانی چه به سر موسیقی ما میاد خدا میدونه ......

ولی سال عجیبی بود اول که در خرداد اتفاقاتی افتاد که هممون لمس کردیدم و احتیاج به گفتن نیست

شهریار فریوسفی - بعد یوسف زمانی بعد هم پرویز مشکاتیان خدا تا آخر سال ۱۳۸۸ به خیر کنه......

منبع : بزرگان موسیقی سنتی ایران

و پیام تسلیت حمید متبسم و گروه دستان :

در سوگ دوست،
برای من او هرگز نمی میرد.....
برای او که سپیدی زودرس مویش نشان درد موسیقی و موسیقی دان ما بود، اشک ناچیز است که بریزم،
همین بس که چشم ببندم و در آغوش "چکاد"ش با او باشم هر آن کجا که هست و به هر کجا که رفت.
او که در بهار عمرش با "شیدائی" و "شورانگیز" به چمنزار آمد، زندگی اش خزان نخواهد داشت.
برای من او هرگز نمی میرد...... 
 
حمید متبسم
30 شهریور 13

در سوگ پرویز مشکاتیان:
خبر درگذشت همکار عزیزمان، استاد پرویزمشکاتیان موجب اندوه همگان است،
ما که هنر او را سرمشق خویش می دانستیم و می دانیم در کنار همه هنر دوستان ایرانزمین به سوگ او نشسته ایم.
تاریخ موسیقی ایران بخاطر آثار جاودان او همیشه سپاسگزارش خواهد بود.
دریغ که بی مهری زمان موجب سفر زود هنگامش شد.
 
گروه دستان
31 شهریور 1388